Ochrona dzieci w sieci jest jednym z najszerzej akceptowanych priorytetów regulacji cyfrowych, ale jednocześnie jednym z najtrudniejszych do realizacji bez skutków ubocznych. CHILDPROT obejmuje walkę z przemocą, treściami szkodliwymi, uzależniającym projektowaniem platform, nadużyciami wobec nieletnich i zbyt wczesnym dostępem do nieodpowiednich materiałów. Problem polega na tym, że cele ochronne często zderzają się z prywatnością, wolnością komunikacji i ograniczeniami technologicznymi skutecznej weryfikacji wieku.
Zwolennicy ostrzejszych rozwiązań twierdzą, że platformy przez lata zbyt słabo reagowały na szkody wyrządzane dzieciom, bo priorytetem był wzrost zaangażowania i monetyzacja uwagi. Krytycy przypominają, że część proponowanych mechanizmów – takich jak silna identyfikacja użytkowników czy masowe skanowanie komunikacji – może uderzyć w prawa wszystkich obywateli, nie tylko w dzieci. Największym wyzwaniem staje się więc znalezienie proporcjonalnych narzędzi, które ograniczą szkody bez budowania wszechobecnej infrastruktury nadzoru.
CHILDPROT pozostaje centralnym tematem polityki cyfrowej, bo dotyczy jednocześnie bezpieczeństwa, wychowania i odpowiedzialności platform. W miarę jak coraz większa część dzieciństwa przenosi się do środowiska online, rośnie presja na państwa i firmy, by stworzyły bardziej bezpieczne warunki uczestnictwa. To jeden z tych obszarów, w których brak działania jest coraz trudniejszy do obrony, ale działanie nieprzemyślane może tworzyć nowe zagrożenia.