Biometryczne bankomaty i płatności są przedstawiane jako kolejny krok w stronę szybszych i wygodniejszych usług finansowych. Zamiast karty, hasła czy kodu klient może potwierdzać swoją tożsamość odciskiem palca, twarzą albo inną cechą biometryczną. Dla sektora finansowego oznacza to obietnicę ograniczenia części oszustw oraz uproszczenia obsługi. Dla użytkownika może oznaczać mniej tarcia w codziennych transakcjach. Problem polega na tym, że wygoda i bezpieczeństwo nie zawsze idą tu w parze.
Dane biometryczne są szczególnie wrażliwe, ponieważ nie można ich łatwo zmienić w razie wycieku lub nadużycia. Jeżeli system uwierzytelniania zostanie błędnie wdrożony, konsekwencje mogą być długotrwałe. Pojawia się także pytanie, kto i na jak długo przechowuje wzorce biometryczne oraz czy użytkownik ma realną alternatywę dla takiego modelu płatności. W tle pozostaje też problem błędów rozpoznawania, które mogą prowadzić do wykluczenia niektórych klientów albo do fałszywego poczucia bezpieczeństwa.
BIOMATM pokazuje, że sektor finansowy coraz mocniej sięga po technologie, które łączą identyfikację, dane osobowe i automatyczne decyzje. O wartości takich rozwiązań zdecyduje nie tylko ich skuteczność techniczna, ale także poziom ochrony praw użytkownika. Jeśli biometria stanie się nowym standardem płatności, musi być wdrażana z dużo większą ostrożnością niż zwykłe narzędzia wygody konsumenckiej.