Zdalne testy i nadzór edukacyjny rozwinęły się szczególnie szybko wtedy, gdy edukacja musiała przenieść się do środowiska online. Wraz z tym wzrosło zainteresowanie narzędziami proctoringowymi, które monitorują zachowanie ucznia lub studenta podczas egzaminu, analizują obraz z kamery, dźwięk, aktywność ekranu i inne sygnały. REMOPROC ma na celu ograniczenie nadużyć i utrzymanie wiarygodności egzaminów zdalnych. Jednocześnie jest jednym z najbardziej krytykowanych obszarów cyfrowego nadzoru w edukacji.
Zwolennicy argumentują, że bez takich narzędzi ocena wiedzy na odległość staje się mniej wiarygodna, a uczciwi uczestnicy tracą zaufanie do systemu. Krytycy podnoszą, że proctoring może naruszać prywatność, stawiać użytkowników pod presją i błędnie interpretować zwykłe zachowania jako podejrzane. Szczególnie kontrowersyjne są systemy oparte na analizie twarzy, ruchu oczu czy odgłosów w tle. Problem dotyczy także warunków domowych: nie każdy zdaje egzamin w cichym, neutralnym środowisku, a technologia może karać osoby znajdujące się w gorszej sytuacji materialnej lub lokalowej.
REMOPROC pokazuje, że cyfryzacja edukacji nie rozwiązuje automatycznie wszystkich problemów, lecz często przenosi je do nowego środowiska w jeszcze bardziej widocznej formie. Jeśli zdalne testowanie ma być trwałym elementem systemu, potrzebne są standardy proporcjonalności, przejrzystości i możliwości odwołania od automatycznej oceny ryzyka. W przeciwnym razie nadzór edukacyjny może podważać zaufanie do samej instytucji szkoły czy uczelni, nawet jeśli miał służyć ochronie uczciwości egzaminów.