Morskie farmy wiatrowe są postrzegane jako jeden z filarów nowoczesnej transformacji energetycznej. Dzięki wysokiej produktywności i dużej skali mogą odgrywać kluczową rolę w miksie energetycznym państw nadmorskich. OFFWIND to jednak nie tylko kwestia budowy turbin na morzu. To także porty instalacyjne, sieci przesyłowe, przemysł stoczniowy, łańcuchy dostaw oraz współpraca między polityką energetyczną a przestrzennym planowaniem obszarów morskich. Wokół offshore powstaje więc cały nowy ekosystem gospodarczy.
Zwolennicy wskazują, że morska energetyka wiatrowa może zwiększać bezpieczeństwo energetyczne, pobudzać inwestycje i przyspieszać odchodzenie od paliw kopalnych. Krytycy zwracają uwagę na bardzo wysokie koszty kapitałowe, długie procesy przygotowawcze i zależność od stabilnych warunków regulacyjnych. Pojawiają się też pytania o wpływ inwestycji na rybołówstwo, krajobraz morski, środowisko oraz koszty integracji z systemem elektroenergetycznym. Jak w wielu innych obszarach transformacji, sukces nie zależy od jednej technologii, lecz od jakości całego otoczenia instytucjonalnego i infrastrukturalnego.
OFFWIND jest dziś tematem strategicznym, ponieważ łączy cele klimatyczne z przemysłową modernizacją. Kraj, który zbuduje silne kompetencje w offshore, może zyskać nie tylko nowe źródło energii, ale również przewagę w obszarze usług, produkcji i eksportu technologii. Dlatego debata o morskich farmach wiatrowych dotyczy jednocześnie energetyki, gospodarki i długoterminowego miejsca państw w nowym układzie przemysłowym Europy.